2015-02-28

De honestissimo genere militiae

6947403280 de843f2db4

Locus de quadam oratione sumptus aliquatenus paradoxa, quam suspicor magis ad pacem spectare inter Hispanos de corona disputantes (itaque et Batavos: nam orator fuit Henricus Sandbeek) promovendam quam ad argumentum paradoxum explicandum:

Triplicem mecum perpendite, Auditores strenuissimi, quae in terris exercetur, militiam armatam, togatam, nudatam: Prima patriam armis defendit, secunda laborantium spem gloriosa voce sustinet, tertia mutuis amplexibus matriam (sic enim nunc loqui lubet) protegit, auget, conservat.

Quod ultimum, puto, et honestum, et honorificum esse negaverit nemo, nisi Enthusiasta, eversor totius humani generis, aut ingratus femineae gentis contemptor haberi velit.

Si enim in armata militia integrum sit eius sequacibus, non bona tantum fortunae, sed et ipsam vitam exponere, idque cum odio acerbissimo, vile propter pretium, in alterius saepissime ambitionis gratiam, contra ignotos, idque impune, cum applausu et acclamatione: quis, precor, tam ferreus, ut nudatam militiam inhonestam dixerit? quis tam inhumanus, ut vitio verterit, si qui lasciviae arma induant non ambitione, sed ipsa natura ad res Venereas destinata, non cum ignota, sed bene cognita, non lucri spe turpissima, sed animi relaxandi ratione, non denique ut perdant mortalium genus, et in proximi exitium grassentur, sed ut protegant, multiplicent, et publicam rem prole adaugeant?

2015-02-27

De puteo Democriti

Inter annotationes ad Politiani epistolas aliquid inveni lectu dignum de Puteo illo Democriti:

Veritas in Democriti puteum demergitur.

Proverbialis est sententia: qua veritatem obscuram esse inventuque difficilem significamus. Hanc eius esse rationem putamus. Obscurae res in puteo esse dicuntur. Unde in puteo aliquid fieri nostrates proverbialiter dicunt: quum clam aliis rem fieri dicunt.

Democritus autem verum esse plane negat: sensus quidem non obscuros dicit, nec tenebricosos, ut est apud Ciceronem, libro Academicarum quaestionum tertio. Authore Laertio in libro nono in vita Pyrrhonis, Democritus nihil se nosse ait eorum quae videntur: quaedam vero ex iis, ne esse quidem. Apud eundem paulo ante Democritus, Est, inquit, causa atomi vacuum: ac rursum causa nihil novimus, Nam veritas in profundo est. Heraclitus, ut Picus Mirandula ad Hermolaum Barbarum libro nono scribit, in horrendo Musarum antro latitare veritatem dixit.

Quid igitur, benevole lector lectrixve diligens, in Fossa Mariana demergitur, nisi fortasse tota Hispania?

2015-02-24

Epitaphium "Nulli"

Etiam apud Swertium est epitaphium "Nulli" (potius quam nullius):

Hîc recubat NVLLVS, nullo de ſanguine cretus:
  NVLLVS apud viuos, NVLLVS apud Superos.

Necnon id "Hominis":

Quis iacet hic? NEMO vacuum ſine nomine corpus
  Hic iacet, ex ſolo corpore non fit HOMO.

De Heliodoro Insano

Lente per Swertium progredior, ut quasdam inscriptiones inveniam (sed an etiam verae sint et ibi reperiendae, incipio paulatim dubitare…). At placuerunt nonnullae quas offendi, quarum unam hic apponam, quae fertur Gadibus esse inventa:

D.M.S.

Si.Lubet.Legito

Heliodorus.Insanus.Carthagi-
nens.ad.extremum.orbis
Sarcophago.testamento.me.hIc
iussi.condier
Ut.viderem.si.me.quisquam.
insanior
Ad.me.visendum.usq.ad.haec.loca
penetraret.

2015-02-22

De lectionibus quibusdam falsis

Apud quendam auctorem septimi decimi saeculi (et nomine falso praeditum; quem ob causas non minimas suspicor fuisse Batavum) in quasdam insolitas lectiones Vergilii incidi. Maxime nunc animum agitat hic locus:

Nox erat, et placidum carpebant fessa soporem
Corpora per terras, ventique et sæva quierant
Æquora

Ubi pro eo "venti" saepius legunt et semper legebant viri docti doctaeque feminae "silvae." Nescio vero unde "venti" sumpserit auctor noster. Alias autem reperimus hos versus:

Alter erit jam Tiphys, et altera quæ vehat Argo
delectos heroas.

Ubi in Eclogis nunc et fere semper legebatur "tum" pro "jam," nisi apud Gallos, apud quos hi versus in usum publicum venerunt anno vel 1549º vel 1550º et praecipue ad eos, qui Franciam Antarcticam sive Brasiliam reppererant, spectavisse videntur.

Alias, etiam invenimus hos versus:

               Cunctantem ac multa parantem
Dicere deseruit, tenuesque recessit in auras.

Apud Vergilium, legimus potius:

               lacrimantem ac multa volentem
Dicere deseruit, tenuesque recessit in auras.

Ea enim in Aeneam dicta, videlicet "Cunctantem ac multa parantem [dicere]," legimus etiam apud Maronem, sed in quarto Aeneidos, ubi Aeneas vult Didonem alloqui: ea autem "lacrimantem ac multa volentem" una cum "dicere deseruit" in secundo, cum velit idem cum Creusa uxore colloqui. Facile commutantur haec verba, sed nescio quis editor id fecerit, nisi auctor potius anonymus ipse memoria fallaci aut consilio subtili deprompserit versus falsos.

Mirum librum, quippe in quo identidem loci antiqui immutentur! Id autem coepi suspicari non casu fieri, sed consulto: et nonnulla alia falsa inveni. Mendaces enim pseudonymi sunt mendaces optimi.