2015-03-27

De elegantia Europæa novissima

Singulis annis Americani summo studio exspectant summum certamen elegantiarum, quod Eurovisio dicitur: nam inde discimus quid sit elegans, quid urbanum, quid in pretio habendum. Anno enim præterito aliquid omnino novum didicimus. At satis de rebus præteritis: nunc vero ad carmina futura nobis est vertendum.

Estonia

Nullum melius umquam in lucem edidit præconium sibi societas, cui nomen Mercedes-Benz. Sed elegantiam inopinatam discimus e quibusdam versibus, ut:

tu profectus es et ego hic sola
nuda in lecto iaceo et telephonum intueor

Quod numquam audivimus neque umquam audiemus nostris in carminibus. Sunt enim etiam inter morosos Americanos carmina, in quibus mentio fit telephonorum, sed nihil tam dolorosum et triste quam hoc carmen Estonicum: nam quid magis clamat "desperationem" et "ægritudinem animi" quam amatori dicere te domi in lecto iacere cum telephono nudam? Nisi hunc versum:

Verisimile videtur me fortasse iussuram fuisse ut maneres.

Quod si audivissent, homines amousi et mediocres novam amatricem (aut novum amatorem) statim peterent; sed Estonia nos docet ne speremus cor ardens certumque amorem, sed ut tepida potius dubia…toleremus.

Aliud etiam didicimus: Estoniam parere feminas admodum speciosas. Alias pelliculas eiusdem Elinæ Born libenter spectaremus si tantam melancholiam ferre possemus.

Italia

America Italis spd.

Gaudemus quod etiam vobis placent pelliculæ nostræ cinematographicæ, sed mementote (quæsumus) eas esse nostras, non vestras. Certamen enim "Eurovisio" appellatum ideo spectamus, quod volumus e vobis elegantiam Europæam discere, non ut Europeos videamus fingentes se esse Americanos. Gratias vobis in antecessum agimus sperantes fore ut promittatis vos larvam eius "Spider-Man" numquam iterum esse induturos in certamine Europæo. Quodsi pergetis nos imitari, magnam vim pecuniæ dabimus Germanis illis PEGADA dictis, qui faciant ut velitis iterum Europæi esse potius quam Americani. Valeatis.

Hispania

Carmen mediocre, pellicula autem omnium fortasse pessima. Abhinc annos duos Hispania pollere videbatur in certamine Eurovisifico, cum ESDM in pellicula sua Tecum Usque ad Finem caneret — antequam ad scænam pervenerunt cantatores, qui vel voce uti nesciebant vel (ut rumor ferebat) consulto nulla puncta petebant. Hoc autem anno Hispani videntur ab initio petituri nulla puncta.

Britannia

Primum, videatis, Britanni, epistolam ad Italos scriptam, quæ supra apposita est. Dani porro vobis peritiores hoc anno imitantur Americanos.

Deinde, de foedis morbis et medicaminibus sumendis non est in certamine elegantiarum canendum. Sed curnam consilia nos vobis damus? vos, qui Europæ dedistis Jemini, Andream Abraham, Ioshuam Dubovie, nedum Engleberti Humperdinck vagam senectutis delirantiam. Patet vos nolle palmam ferre: sed restat videre an velitis cum Hispanis hoc anno certare ad infimum in ordine victorum locum occupandum.

Australia

Australiani videntur optimum proposuisse carmen in tota Europa, cum obliti sint suam terram non sitam esse in Europa. Aliqua igitur ex parte speramus Australianos fore victores, tantum ut certamen proximo anno habeatur in Australia undis Pacificis circumdata: et nonnihil ominis huius eventus invenimus in versu, qui est Obliviscamur diei crastini, cum hanc noctem repetere possimus.

Suetia

Rusticitatem Sueti adeo imitantur Americanorum, ut pæne suspicaveris equum et armenta in scænam tractum iri. Nec multum refert, cum iam sciamus omnes alios septentrionales (Norvegos, Germanos, Suetos, Danos, et ita porro) sua puncta daturos esse Suetis. Quis enim puncta ulla tribuet troglodytis, qui pro Finnis hoc anno cantabunt?

Aliæ Gentes

Nonnihil studii nobis movent Slovenia, Atropatene, Belgia, Norvegia. Sed de illis quid sit dicendum nescimus, cum nimis rustici simus Americani ut elegantiam Europæam bene intellegamus neque existimationem de ea proferamus.

Postscriptum

Animadvertimus in duabus saltem pelliculis vexilla Americana, quæ in vestimentis cantatorum erant depicta, quamquam vetatur ne Americani, ut inurbani et parum Europæi, participes fieri in certamine Eurovisifico. De illis vexillis miramur, et speramus nos alia visuros elegantiora, ut est illud cæruleum et circulo stellarum ornatum: quod vero nusquam in ulla ex illis omnibus pellicula vidimus.

2015-03-17

De negotiis, ob quae minus garrulus nuper eram

Hoc anno negotiosulus eram discipulus, quamvis omnium pessimus. Varias habui oratiunculas, ut etiam anno praeterito, nam Meretricius professor (ut soleo eum appellare), qui mihi Lacrimosaeque alteri discipulae praeest, abhinc duos annos coeperat flagitare ut conventus peteremus ubi acroases haberemus tamquam boni discipuli.

Placuit abhinc dies nonnullos coram doctis disserere de quibusdam libris recentioribus Latine et non sine elegantia conscriptis, quamquam argumentum, ut quod lectoribus pudorem afferre possit, hic praetermittam. Anno autem superiore argumenta elegeram magis pudica atque insulsiora, qualia putaveram in conventibus scholasticis saepe audiri: et adumbrationes illarum orationum variis societatibus scholasticis miseram quibus promitterem me diligenter tractaturum epistemologiam et philosophiam, et nihil mihi profuerant: nemo enim voluerat tales contiones audire. Deinde Meretricius monuit argumenta minus pudica sine ulla mentione epistemologiae esse proponenda, et mirum in modum subito fuerunt qui vellent has novas orationes audire, etiamsi ego ipse inter primas orationes maxime affectus essem pavore, qui pessimus et dicendi parum peritus essem.

Fabula autem narratur de Mure tyranno, qui musculus olim mago potenti inserviebat ut artes disceret abstrusas atque absconditas, quibus postea Regnum Magicum conderet. Mus in his fabulis ferebatur pilleum magicum mago surripuisse, quo labores suos redderet faciliores: voluisse scopas incantare et automatas facere, quae aquam pro se baiularent. Sed imperitus non potuisse scopas regere, quae, cum laboribus numquam desisterent, inciperent totum mundum inundare.

Equidem, quasi scopa, coepi orationes saepius habere, id quod radix est nonnullorum et bonorum mihi et malorum, et, tamquam scopae copia aquae, mea argumenta in dies magis impudica erant, itaque gratiora auditoribus. Tandem aliquando, die Veneris iam praeterito, acroasin habui coram non philologis somniculosis sed medicis et historicis medicae artis. Qui adeo avidi gestiebant impudicsissimum audire argumentum, ut, id quod numquam antea mihi acciderat, non satis essent sellae ubi unusquisque locum sibi caperet, sed nonnulli etiam in pavimento in postica parte aulae sederent. Neque ullum apud me sensi pavorem.

Aliquid videor didicisse insperatum atque inopinatum. Et discipulus (sive scopa) sum factus etiam peior quam umquam fueram.

2015-02-28

De honestissimo genere militiae

6947403280 de843f2db4

Locus de quadam oratione sumptus aliquatenus paradoxa, quam suspicor magis ad pacem spectare inter Hispanos de corona disputantes (itaque et Batavos: nam orator fuit Henricus Sandbeek) promovendam quam ad argumentum paradoxum explicandum:

Triplicem mecum perpendite, Auditores strenuissimi, quae in terris exercetur, militiam armatam, togatam, nudatam: Prima patriam armis defendit, secunda laborantium spem gloriosa voce sustinet, tertia mutuis amplexibus matriam (sic enim nunc loqui lubet) protegit, auget, conservat.

Quod ultimum, puto, et honestum, et honorificum esse negaverit nemo, nisi Enthusiasta, eversor totius humani generis, aut ingratus femineae gentis contemptor haberi velit.

Si enim in armata militia integrum sit eius sequacibus, non bona tantum fortunae, sed et ipsam vitam exponere, idque cum odio acerbissimo, vile propter pretium, in alterius saepissime ambitionis gratiam, contra ignotos, idque impune, cum applausu et acclamatione: quis, precor, tam ferreus, ut nudatam militiam inhonestam dixerit? quis tam inhumanus, ut vitio verterit, si qui lasciviae arma induant non ambitione, sed ipsa natura ad res Venereas destinata, non cum ignota, sed bene cognita, non lucri spe turpissima, sed animi relaxandi ratione, non denique ut perdant mortalium genus, et in proximi exitium grassentur, sed ut protegant, multiplicent, et publicam rem prole adaugeant?

2015-02-27

De puteo Democriti

Inter annotationes ad Politiani epistolas aliquid inveni lectu dignum de Puteo illo Democriti:

Veritas in Democriti puteum demergitur.

Proverbialis est sententia: qua veritatem obscuram esse inventuque difficilem significamus. Hanc eius esse rationem putamus. Obscurae res in puteo esse dicuntur. Unde in puteo aliquid fieri nostrates proverbialiter dicunt: quum clam aliis rem fieri dicunt.

Democritus autem verum esse plane negat: sensus quidem non obscuros dicit, nec tenebricosos, ut est apud Ciceronem, libro Academicarum quaestionum tertio. Authore Laertio in libro nono in vita Pyrrhonis, Democritus nihil se nosse ait eorum quae videntur: quaedam vero ex iis, ne esse quidem. Apud eundem paulo ante Democritus, Est, inquit, causa atomi vacuum: ac rursum causa nihil novimus, Nam veritas in profundo est. Heraclitus, ut Picus Mirandula ad Hermolaum Barbarum libro nono scribit, in horrendo Musarum antro latitare veritatem dixit.

Quid igitur, benevole lector lectrixve diligens, in Fossa Mariana demergitur, nisi fortasse tota Hispania?

2015-02-24

Epitaphium "Nulli"

Etiam apud Swertium est epitaphium "Nulli" (potius quam nullius):

Hîc recubat NVLLVS, nullo de ſanguine cretus:
  NVLLVS apud viuos, NVLLVS apud Superos.

Necnon id "Hominis":

Quis iacet hic? NEMO vacuum ſine nomine corpus
  Hic iacet, ex ſolo corpore non fit HOMO.

De Heliodoro Insano

Lente per Swertium progredior, ut quasdam inscriptiones inveniam (sed an etiam verae sint et ibi reperiendae, incipio paulatim dubitare…). At placuerunt nonnullae quas offendi, quarum unam hic apponam, quae fertur Gadibus esse inventa:

D.M.S.

Si.Lubet.Legito

Heliodorus.Insanus.Carthagi-
nens.ad.extremum.orbis
Sarcophago.testamento.me.hIc
iussi.condier
Ut.viderem.si.me.quisquam.
insanior
Ad.me.visendum.usq.ad.haec.loca
penetraret.

2015-02-22

De lectionibus quibusdam falsis

Apud quendam auctorem septimi decimi saeculi (et nomine falso praeditum; quem ob causas non minimas suspicor fuisse Batavum) in quasdam insolitas lectiones Vergilii incidi. Maxime nunc animum agitat hic locus:

Nox erat, et placidum carpebant fessa soporem
Corpora per terras, ventique et sæva quierant
Æquora

Ubi pro eo "venti" saepius legunt et semper legebant viri docti doctaeque feminae "silvae." Nescio vero unde "venti" sumpserit auctor noster. Alias autem reperimus hos versus:

Alter erit jam Tiphys, et altera quæ vehat Argo
delectos heroas.

Ubi in Eclogis nunc et fere semper legebatur "tum" pro "jam," nisi apud Gallos, apud quos hi versus in usum publicum venerunt anno vel 1549º vel 1550º et praecipue ad eos, qui Franciam Antarcticam sive Brasiliam reppererant, spectavisse videntur.

Alias, etiam invenimus hos versus:

               Cunctantem ac multa parantem
Dicere deseruit, tenuesque recessit in auras.

Apud Vergilium, legimus potius:

               lacrimantem ac multa volentem
Dicere deseruit, tenuesque recessit in auras.

Ea enim in Aeneam dicta, videlicet "Cunctantem ac multa parantem [dicere]," legimus etiam apud Maronem, sed in quarto Aeneidos, ubi Aeneas vult Didonem alloqui: ea autem "lacrimantem ac multa volentem" una cum "dicere deseruit" in secundo, cum velit idem cum Creusa uxore colloqui. Facile commutantur haec verba, sed nescio quis editor id fecerit, nisi auctor potius anonymus ipse memoria fallaci aut consilio subtili deprompserit versus falsos.

Mirum librum, quippe in quo identidem loci antiqui immutentur! Id autem coepi suspicari non casu fieri, sed consulto: et nonnulla alia falsa inveni. Mendaces enim pseudonymi sunt mendaces optimi.