2016-06-30

De vocibus raris

Nuper femina Singapurensis questa est de nominibus raris et novis apud Petronium sæpe repertis; suspicor eam de nominibus loqui ciborum. Scio mihi quidem sæpe molestum esse nova atque inusitata (et sæpe mihi inutilia) verba cibaria et coquinaria discere. Non enim cœpi sermonem Latinum ideo discere, ut vitam tererem de "patina zomoteganon" vel "tisano barrico" vel "pultibus tractogalatis" loquendo. Immo sæpe nescio cur cœperim, et nonnumquam suspicor vitam meam longe meliorem futuram fuisse, si argentariam artem lucri faciendi, ut quæ veris et vivis hominibus in mundo prodesse possit, potius colerem quam umbratiles ineptias philologorum.

De verbis obscuris conferendus videtur hic locus, e Plauti Epidico sumptus, unde discimus etiam antiquis fuisse molestum nomina vestiara quotannis novata discere.

PERIPHANES
Viden veneficam?
EPIDICUS
Sed vestita, aurata, ornata ut lepide, ut concinne, ut nove.
PER.
Quid erat induta? an regillam induculam an mendiculam?
EP.
Inpluviatam, ut istaec faciunt vestimentis nomina.
PER.
Vtin inpluvium induta fuerit?
EP.
Quid istuc tam mirabile est?
quasi non fundis exornatae multae incedant per vias.
At tributus quom imperatus est, negant pendi potis:
illis quibus tributus maior penditur, pendi potest.
Quid istae, quae vesti quotannis nomina inveniunt nova?
Tunicam rallam, tunicam spissam, linteolum caesicium,
indusiatam, patagiatam, caltulam aut crocotulam,
subparum aut subnimium, ricam, basilicum aut exoticum,
cumatile aut plumatile, carinum aut cerinum—gerrae maxumae.
Cani quoque etiam ademptumst nomen.
PER.
Qui?
EP.
Vocant Laconicum.

2016-06-29

De electronico indice paginarum

Rogavit nuper femina Singapurensis an indicem haberem omnium discipulorum magistrorumque, qui commentarios vulgarent in reti universali. Non habeo. Sed indicem conscripsi paginarum mihi notarum, in quibus commentarii Latine exarati reperiuntur; deinde hunc indicem in formam "OPML" vocatam redegi. Nam indices hujusmodi, ratione OPML instructos, intellegunt nonnulla programmata sicut Feedly et Reeder et Thunderbird et Newsbeuter.

2016-06-28

Matthæi Renzi sententia de bono et malo

Apud antiquos jure Latii comprehendebantur connubium, commercium, jus migrationis: quorum duo præcipue, videlicet commercium et jus migrationis, tractantur a nostræ ætatis hominibus, qui in re publica versantur. Hodie enim inter acta diurna legi sententiam Mattæi Renzi, summi magistratus Italorum (tertii qui post Silvium Berlusconi nullo populi suffragio creatus est), qui, cum Jeremias Hunt Britannorum minister saluti publicæ præpositus scripsisset se censere Britannis commercio cum ceteris Europæis gentibus fruendum libero sed jus migrationis in formam Britannis commodiorem reformandum, diurnariæ de illa re percontanti respondit hoc:


Mea opinione fieri non potest ut aliquis civili communitati conjungatur tantum in rebus bonis, nec malis. In unaquaque familia, qui in familia consociatur, eum oportet et bona et mala accipere. Fieri non potest ut loquamur de commercio nisi etiam accipiamus consensum de migratione. Fieri non potest ut ad communitatem spectemus de re œconomica sed non de moribus et officiis.

Quodsi verba Matthæi Renzi recte intellegimus, commercium habendum est bonum, malum vero jus migrationis, sive ea placita de jure migrationis quæ nunc in Europa valent. Cur igitur, si secundum etiam magistratus sententiam cives Europæi damnum quoddam et detrimentum e migratione accipiunt, non vult idem magistratus cavere ne cives illud detrimentum capiant? Nonne prudentis et sapientis est vitare malum, quod non solum percipitur et cognoscitur sed etiam coram diurnariis et populo a magistratu malum esse dicitur? Magistratus, si existimat aliquid esse malum, cur vult cives idem malum pati?

2016-06-25

De Brexitu

Eloquens puella Singapurensis pergit de Donaldo Triumpho1 scribere. Quod laudandum videtur, et præcipue quod more satyrico scribit de homine plerumque ridiculo cui tale genus scribendi est aptum. Animadvertendum autem videtur hoc: Donaldum non solum unam duxit, quæ pone velum ferream, quæ dicitur, nata erat, sed duas. Et nimis videtur tyranno favere Russorum. Quas ob causas suspectus est habendus.

Sed parum referre videtur utrum Donaldus an Hilaria palmam ferat: neuter enim tam bonus est, ut de populo bene mereatur, neque tam malus, quam ab adversario diurnariisque (qui iamdudum diurnarii esse desierunt et histrionum partes agere coeperunt) depingatur. De rebus Americanis et futuris magnam spem habeo: nam in Republica more populari moderata non omnia de uno magistratu pendunt: talis enim condicio potius est tyrannidi propria.

At maioris momenti habendum videtur id, quod modo in Britannia factum est. Nam post diuturnum certamen tamen evenit, ut populus Britannicus sibi constituerit a regimine Europæo desciscere. (De hac re scripserant et Mercatorius Reginaldus et Pastrix.)

Nam populus Britannicus locutus est: et est divisus. Eruditiores et urbani et Caledonii et Hiberni volunt in Europa manere, alii vero eos superaverunt. Idem discrimen etiam in populo Americano videmus: urbani a rusticis, eruditi a minus eruditis, pauperiores a divitioribus longe discrepant. Id ipsum e numeris suffragiorum apparet et in Britannia et in America. Sed pauci, qui ullam rempublicam aut moderantur aut moderari volunt, hoc discrimen videntur existimare esse animadvertendum. Hac quidem in re, quamvis in aliis morio potius quam candidatus videtur, ceteris longe antecellit Triumphus: qui inter Americanos solus intellegere videtur populi dolorem. Immo quamvis dives esse ducitur, Triumphus minimo pretio ambit magistratum, cum Jebediah Bush longe maius thesaurum deperderit intra menses, Hilaria etiam maius pergit effundere: nam non opus erat Triumpho præconia televisifica edere nec multa solvere sed simplices tantum sententias proferre, quæ quasi acu dolorem populi tangeret, ut alios suæ factionis vincerent et Hilariæ se præberet rivalem: adeo recte de animo populi judicavit Triumphus. Sunt enim nonnulla in republica vulnera quæ diu suppurant: sunt revera cives qui muneribus et quæstu egent, sunt priscæ leges quæ a magistratibus consulto negleguntur, sunt qui novas leges ad detrimentum civium et emolumentum ditissimorum moliuntur, sunt difficultates quae vitari potuerunt, sunt et qui lucrum e civium dolore sibi parant. Triumphus, quamquam nil aliud intellegere videtur, hæc saltem comperta habet et in orationibus prædicat, unde manat tota ejus auctoritas.

Nec deest Europæ talis dolor civilis. Videmus enim Pegidam factionem in Germania orientali gliscere, ubi cives, qui quondam speraverant se cum occidentalibus sociatos meliorem vitam adepturos esse, hac ipsa spe frustrati in iram sunt versi contra alienigenas, quos occidentales videntur magis diligere quam Germanos orientales. Videmus UKIP et FN et Jobbik et alias dextrarum partium factiones florere præcipue inter cives, qui existimant sese neglegi cum nobiles et præpotentes animos suos in alienigenas, in alienas terras, in suum lucrum vertere malle videantur. Europa enim, sive illud somnium Europæ quod tantum eruditi et urbani et præcipue divites concipiunt, multos Europæos neglexisse, immo etiam sprevisse videtur… saltim illis civibus videtur, qui esuriuntes vident alios a moderatoribus libentissime excipi. Quid enim debet de "solidaritate" quæ dicitur existimare Græcus juvenis, qui ob austeritatem a Germanis impositam munere caret nec pecuniam meretur ut semet ipsam alere, ne dicam familiam condere possit? Qui videt Bruxellenses edicere Syrios a Græcis excipiendos? Et mirantur stulti Bruxellenses "Auroram Auream" vigere. Immo, quæ urbaniores et eruditi et bene pasti ethnicæ rabiei sive odio alienorum ascribunt, ea potius creverunt e radicibus pecuniariis sive œconomicis et ipsa quasi culta sunt a Bruxellensibus et argentariis Europæis: nam paupertas invidiam gignit. Semper paupertas invidiam genuit, etiam apud antiquos, et semper gignet: hoc enim inter ferreas leges humanitatis est scriptum, sed neglegitur ab illis qui hodie putant se posse leges ferre. Qui vult rempublicam moderari stabilem, eundem oportet curare ut maior pars civium credat sese satis habere necnon etiam sperare sese satis habituram: nam stabilitas spe constat. Hoc vero ignorant rectores Europæi, qui non de civibus ipsis sed de debitis et tributis et schedulis chartaceis potius sollicitari videntur. Ubi apertius, quam tunc, cum Græci penuria coacti pæene desciverunt ab Europa? Id quod jam vidimus eosdem Germanorum diurnarios hortatos esse, qui timuerunt ne Angli divites desciscerent.

Brexitus, sicut multa alia detrimenta, vitari potuit: tantum oportuit moderatores Europæ semper ante oculos habere cives (nec subjectos, nec numeros) suos, nec tantum divites urbanos eruditos sed omnes. Potest etiam inter Americanos Hilaria Donaldum devincere, si eam rationem cives tuendi sequatur. Sed cæci sunt, qui in republica versantur.

Aut nimis bibi ego ipse.


  • Triumpho] Equidem a Joël dissentio, qui false, mea quidem opinione, dixit Drumpf esse nomen Donaldi natalicium. Nam nec Donaldus nec pater ejus usus est eo nomine: sed fieri potest ut Fredericus ejus avus etiam nuncupatus sit Drumpf. Permulti in Americam sæculis præteritis advenerunt, qui nomina mutaverunt quo facilis Anglice enuntiarentur. Alii inter bella totius mundi consulto idem egerunt ideo, ne ad sceleratos Europæos potius quam ad innocentes partes Americanas pertinere viderentur. Itaque non natalicium fuit Donaldo id nomen, qui natus est "Donaldus Triumphus" nomine, quamquam avus et abavi sic appellabantur. Donaldo ipse non faveo (nec Hilariam, nec Bernhardo), sed non ideo censeo falsa de eo dicenda.

2016-06-21

De Michael Sandford Britanno, qui nuper affectavit Donaldum Triumphum candidatum occidere

Michael Sandford comprehensus.
Michael Sandford comprehensus.

Michael Stephanus Sandford, adolescens undeviginti annos natus et subjectus reginæ Britannorum, est die Saturni Campis in Nevada civitate comprehensus, cum conatus esset Donaldum Triumphum candidatum, qui summum magistratum Reipublicæ sibi ambiret, occidere.

Confessus est Sandford semet in fines Reipublicæ pervenisse abhinc annum et dimidium, neque ad tempus in antecessum destinatum discessisse, sed contra leges remansisse: est igitur alienigena illegitimus, ut dicitur. Qui primum in Nova Cæsarea civitate habitavisse, deinde in Californensium urbe Sancti Bernardini. Semet ab illa urbe Campos iter fecisse eo consilio, ut candidatum interficeret, etiam tesseram emisse ut Phœnici in Arizona civitate idem temptaret, si Campis res maneret infecta.

Michael refertur autismo sive eo defectu laborare humanitatis, quo homo parum amoris erga alios homines ostendere vel etiam concipere possit. Diu nullo munere functus esse nec quæstum honesto sudore more Americanorum meruisse, sed rædam Bavaricam gubernavisse: itaque aut fraude aut patrimonio aut stipendio quodam a Britannis accepto vixisse. Qua ræda vectus Campos advenisse, campos sclopetarios petivisse ubi disceret manuballista uti.

Donaldus Triumphus contionem habet Campis.
Donaldus Triumphus contionem habet Campis.

Die autem Saturni Campis ad domum aleatoriam “Insulam Thensaurariam” dictam advenit, ubi Donaldus contionem habiturus erat. Inter orationem temptavit manuballistam furari custodi publico, eo animo ut semel bisve glandes plumbeas ad Triumphum mitteret antequam ab aliis publicis custodibus satellitibusque candidati ipse cæderetur: quæ omnia exsequere non potuit statim comprehensus, cum conatus esset manuballistam custodibus surripere. Vinculis alligatus et de contione in carcerem deductus omnia libenter confessus est, necnon minatus est sese iterum temptaturum candidatum trucidare si liberatus esset. Non ante judicium liberabitur; et secundum leges Repibulicæ, fieri potest ut decem annos in carcere teneatur.

Non divuglata est causa, ob quam Sandford vellet Triumphum occidere: sed et alienigenæ illegitimi necnon etiam intemperatiores adolescentes Americani, qui sese existimant copia bonorum esse oppressos et ea libertate atque æquitate oneratos quas inquilinæ subeundis immigrationis periculis sibi petunt, sæpe in candidatum reclamaverunt. In California civitate nonnulli vias occluserunt, vexilla Americana combusserunt, non solum contumelias sed etiam ova aliasque res in fautores Donaldi jecerunt, decantantes elogium illud “Amor odium triumphat.” Nullus vero reclamator amore commotus ante diem Saturni candidatum interficere temptavit.

Reclamatrix vexillum Americanum comburit.  In tunica inscriptum est,
Reclamatrix vexillum Americanum comburit. In tunica inscriptum est, "Triumphe, morere."

2016-06-19

Domina Grammatica Immisericors



Peccatum minutum

Qui more tralaticio artem grammaticam potius quam linguam Latinam discunt, ii tantum locutionibus quibusdam brevibus atque in antecessum paratis amare queunt. Non sine peccato minuto.