2015-01-27

2015-01-17

De veritate atque imaginibus

Diurnariorum est efficere, ut unusquisque lector fiat oculatus testis veritatis, quam quidem per diurnarios fingatur et in lucem (photographicam) divulgetur. Diebus recentissimis nemo est, qui nesciat omnes principes Europae coniunctissime sociatos Lutetiae Parisiorum incessisse, ac contra Mahometanorum excessuus et pro omnium libertate dicendi reclamationes duxisse. Nam imagines, certissima indicia veritatis viderunt omnes cives:

NewImage

NewImage

NewImage

Non autem videbis in plerisque actis diurnis imaginem ex altiore loco descriptam: longe enim a civium pompa afuerunt Flambeius Hollande, Marianus Rajoy, etiam Angelissima regina omnium Europaeorum.

NewImage

Haec enim est "solidaritas": potentes solidescunt, a stolidis civibus tumultuosis et male olentibus seiuncti, dum commodum sibi videatur solidi civibus videri coram machinulis photographicis.

At cives Israelani, qui quidem ad severissimas fidei Iudaeorum sectas haererent, aliam omnino imaginem viderunt: nam Angela Merkel est ex imagine sublata, ne offensiones accenderentur apud fideles, quibus fastidium prohiberet ne imagines feminarum intuerentur. Imaginem itaque subidtam, Angelissimae incesta (ut a morosioribus Iudaeius existimari videtur) forma et vultu haud satis modesto purgatam, sumpsi ex actis Israelanis "Hamevaser" inscriptis:

NewImage

Sat superque de veritate: ut quae iam dudum sit mortua. Nostris Americanis nihil dicendum est de illa pompa omnium gentium, cui praeses noster Nobelianus dicitur afuisse: id quod certius certo habemus esse verum, cum in nullis imaginibus ille conspici possit.

2015-01-15

De porcis Oxoniensibus

The CIA in the movies 1

Oxonienses hodie coacti sunt negare se omnino prohibuisse quominus auctores de porcis tomaculisve scriberent: licere enim mentionem porcorum facere in lexicis et "historicis operibus commenticiis" et commentariis academicis. Non igitur metuendum videtur, ut apparet, ne testamentum Porcelli prohibeatur. Antea autem diurnarii rettulerunt epistolam ab Oxoniensibus esse ad auctores missam, qua domus editoria iussisset mentionem cuiuslibet rei suillae esse tollendam, ne in odium offensionemque Mahometanorum atque Iudaeorum inruerent libri in usum puerorum destinati.

Debemus nos fortasse hoc loco Oxoniensibus assentiri et lectoribus memorare omnia animalia esse paria atque aequalia — sed nonnulla animalia, ut qui sint aequaliora, non esse apta atque idonea puerilibus lectoribus. Nolumus enim offensionem nec causam irae lectoribus nostris praebere.

De colapho Pontificali

Inter acta diurna non sine studio legimus verba Francisci Pontificis Maximi:

One cannot react violently, but if [someone] says something bad about my mother, he can expect a punch. It’s to be expected. There are a lot of people who speak badly about other religions. They make fun of them. What happens is what happens with my friend [who insults my mother]. There is a limit.

sive,

Nemo potest vi uti responsi vice, sed qui matri meae maledixerit, idem poterit colaphum exspectare. Exspectandus enim est. Sunt autem multi, qui aliis fidibus maledicant, qui et alias religiones derideant: cuius derisionis eventus idem est, atque id quod amico meo [qui matri meae maledicit] evenit. Est enim modus in rebus.

Haec autem verba ad memoriam nostram vocant et quasi interpretis more explicant alia olim dicta sed sensu (ut fere duo milia annorum nos ostendunt) difficiliora:

Ego autem dico vobis: Non resistere malo; sed si quis te percusserit in dextera maxilla tua, praebe illi et alteram; et ei, qui vult tecum iudicio contendere et tunicam tuam tollere, remitte ei et pallium; et quicumque te angariaverit mille passus, vade cum illo duo.

Nec parum prosunt verba Francisci ad recentiora haec Sepulvedana explicanda:

Atque illud imprimis quod est hujus causae et multarum aliarum fundamentum: Quidquid jure fit seu lege naturae, id jure quoque divino fieri et lege evangelica. Non enim si Christus nos, ut est in Evangeliis jubet ne malo resistamus, utque percutienti maxillam unam, alteram feriendam exponamus, et tunicam tollere volenti dimittamus et pallium, statim legem naturae substulisse videri debet qua cuique vim vi repellere licet cum moderamine inculpatae tutelae; illa enim non re semper praestare oportet sed cordis, ut ait Augustinus, praeparatione ut si res ratioque pietatis poscat, id facere ne recusemus. Cujus interpretationis non modo Paulum auctorem habemus, et ipsum Christum. Paulus enim colapho sibi jussu principis sacerdotum incusso, tantum abfuit ut alteram maxillam feriendam exponeret, ut injuriam aegre ferens ejus auctorem convitio reprimendum curavit. «Percutiet te,» inquit, «Deus, paries dealbate,» id est (ut ait Augustinus) hypocrita, «tu sedens judicas me secundum legem, et contra legem jubes me percuti.» Christus autem percussus eodem modo nec ipse praebuit maxillam alteram, sed ut percussorem, ne augeret injuriam, ratione reprimeret, ut Augustinus idem declarat. «¿Si male» inquit, «locutus sum, testimonium perhibe de malo, si autem bene, cur me caedis?»

Colpahus itaque a Francisco exspectandus est, ut apparet, tamquam testimonium de malo ab amicis prolatum. An fallor?

2014-12-11

De aliis carminibus Floridensibus

Propter donum benignum nuper a Sandra allatum, in nostra bibliotheca eundem librum quaesivi, unde carmen illud sumptum erat, et alia carmina (infra apposita) repperi, quae ad Floridam terram spectant. Sunt etiam alia in eodem libro, quae aut mentionem paeninsulae breviter faciunt aut civibus variis dicata sunt, sed haec ad locum ipsum praecipue pertinent.

De Lacu Aliciae: ad Richardum Eberhart (p. 169)

Cernis? Stagna grues transvolitant duae.
Sero sole fovens atra graves avis
  alas, colla recurvans,
    trunca pandit in arbore.

At lentum sub aquis reptile quod natat
bullas aereas cautius evomit;
  aut apricat in herbis:
    tignum vel lapidem putes.

Quod longo fuerat tempore me prius,
exspectatne tacens, dum peream brevis,
  ut quae sole cadente
    in silvas abeunt grues?

Tu marmotta monax quod docuit canens,
quod sancta ante diem quae periit cohors,
  clarae fulmina vitae
    atris noctibus elicis.

De Vere Floridae (p. 170)

Frigora desierant: iam flos eruperat albis
  nudus in arboribus,
mergebantque domos densae flammantibus altas
  fluctibus azaleae.
Spirabant flores zephyro mulcente benigni
  mellaque verque novum.
Nox venit. Ornatum magno cum flamine nimbi
  arbore deiciunt.
Dum maerent frutices, albi roseique coloris
  sparsa via est nivibus.

2014-11-17

De Leopoldo Senghor et Platone

De Leopoldo Senghor nonnumquam nuper cogitabam, eiusque carmina orationesque de antiquitate habitas legebam.

Leopoldus ille, quippe qui inter Gallos contra Germanos militavisset, una cum aliis captivis coloniariis in variis castris tenebatur, et tandem in ea quae Frontstalag 230 dicebantur. Nam pro "libertate, aequitate, fraternitate" niti unum est atque idoneum fortasse poetis; alterum autem est pro iisdem contra Germanos militare, sed fortuna Leopoldo favisse videtur. Nonnulla relatu digna in illis castris evenerunt (ibi enim ille Henricum et Robertum Eboué noverat, quorum sororem anno 1946º in matrimonium duxit), et haec relata sunt variis in locis; sed quae studium mihi maxime excitant, ea enarravit Leopoldus in oratione, quam anno 1977º coram Monacensibus habuit: nam ibi is amplificavit argumenta, quae eodem anno Dacariae coram Latine loquentibus Gallice explicaverat.

Ibi enim dixit Leopoldus se in illis castris, in cenaculo quodam, florilegium offendisse philosophiae Platonicae et Graece conscriptum et annotationibus Gallicis refertum. Se annos quattuor Graecas litteras docuisse Turonenses; tunc vero, cum Germani pollerent, omnia ad mare magnum facta infra gesta borealium habita esse, quo meliores viderentur proavi illorum, quorum arma tunc temporis in Europa dominarentur.

Quam paradoxum hoc mihi legenti videtur! Nam ille vir Africanus miram sapientiam eorum, qui ad maris litora et in regionibus meridionalibus habitaverant, manu tenuit evolvitque, et de bonis et pulchris Graece et Gallice legebat, dum captus tenetur a victoribus septentrionalibus, qui se immemores praestabant humanitatis antiquae, in qua Africa ipsa haud minimam partem egerat.

Dixit porro Leopoldus se annos triginta et quinque meditatum esse de eodem paradoxo, quo motum esset ut argumenta, quae in oratione explicaret, persequeretur. Suspicor alios quoque (nunc, ut Leopoldus, plerosque mortuos) similia inter id bellum invenisse: Europam, quae artibus et scientia maxime totius mundi polleret, quodammodo oblitam esse eius humanitatis, quae debuisset esse omnium artium magistram ac reginam; quae olim, etiamsi multis gentibus composita, uno tamen animo, una tamen lingua communi coniuncta esset, nihilominus tunc divisam esse in gentes, linguas, regimina potestatis avida; quae patrimonio ditissimo esset praedita, vilissimo se suosque sorores profligasse odio.

Suspicor verba Leopoldi aliquid Europaeis significare, quod difficile est verbis exprimere: ut magis fabula allegorica videatur quam humilis et pedestris enarratio rerum gestarum. Nobis autem, qui non solum adeo iuvenes simus, ut nobis nulla sit memoria illius belli, sed etiam nati simus in altero orbe terrarum, qui eiusdem belli doloribus praeter quasdam naves demersas sit paene liber, et qui neque antiquorum monumenta nec cicatrices proeliorum cotidie, sicut Europaei, videamus, talis recordatio remotior videtur, et fortasse ea de re magis mira.

Nobis enim illud bellum non idem fuit, quam Europaeis, nec idem postea significabat: Europaeis enim id bellum ostendit quosdam fines, quos transgredi illi non iam audent, ne animas suas una cum reliquiis suae humanitatis perdant; nobis autem fuit principium, unde coepimus bella nunc fere perpetua gerere ac contra voluntatem patrum patriae, ut Vasintoniae et Monroae et Ieffersonis, qui pacem praedicaverant, vim potius colere armorum. Quod si illud principium videtur immane atque abhorrendum, debemus etiam paulisper putare de illo captivo, qui in Frontstalag 230 tenebatur: an potuerit ille annos trigenta et quinque de Platonica philosophia humanitateque communi perdita cogitare, si recusaverint nostri avi ne arma sumerent ac mare Oceanum transgredi. Pulchrum enim est de humanitate paceque verba facere, sed verba pulchritudoque aliquando deficiunt. Quod videmus nunc cotidie in actis diurnis: Europa enim deliberat an sibi artius coalescendum sit, an Britanni Bruxellensibus obtemperaturi, an Cataloni vectigalia regi Hispanorum soluturi; nos autem deliberamus quot milites in Chaldaeorum tescas iterum missuri simus, ne fanatici latrones pergant odium promovere. Nescio autem ipse an credam nos revera tueri id, quod Leopoldus dixit se in cenaculo didicisse.